مطالب اینترنتی
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
پنجشنبه 11 مرداد 1397 :: نویسنده : نویسنده



می‌توانیم به نایلکس‌ها “نه” بگوییم؟


کودک و نوجوان > فرهنگی – اجتماعی – اصغر بادپر:
«نه، کیسه‌ی پلاستیکی نمی‌خواهم» تا حالا گفتن این جمله را تجربه کرده‌اید؟

این جمله به شما قدرتی می‌دهد از جنس اختیار، برای انجام كاری در جهت حمایت و حفاظت از محیط‌زیست.

گرچه در تقویم فقط یك روز به‌عنوان روز بدون نایلكس تعریف شده است، اما انتخاب این روز، نمادین است و آغازِ نه‌گفتن به استفاده از نایلکس، تا در 365 روزِ سال، زندگی بدون نایلكس برای خودمان تعریف كنیم.

بیش‌تر ما معمولاً به كیسه‌های پلاستیكی توجه چندانی نداریم. حواسمان نیست كه هرروز چند كیسه‌ی پلاستیكی را به زباله‌های شهری اضافه می‌كنیم.

مادرهایمان عادت مادرهایشان را ندارند و دیگر مدت‌هاست از زنبیل پلاستیكی برای خریدهای روزانه استفاده نمی‌شود. این سال‌ها، حتی هنگام خرید یك بطری كوچك شیر، آن ‌را در كیسه‌ی پلاستیكی می‌گذارند. سال‌هاست كه مغازه‌دارها پاكت‌های كاغذی را كنار گذاشته‌اند و دیگر مثل گذشته‌ها میوه و… را در پاكت كاغذی نمی‌گذارند.

مهندس سعید مرادی‌کیا، كارشناس محیط‌زیست و بازیافت به هفته‌نامه‌ی دوچرخه می‌گوید: «در ایران بیش‌تر فروشگاه‌ها کیسه‌های نایلكسی را به‌صورت رایگان در اختیار مشتریان قرار می‌دهند، اما در برخی كشورها قانونی دارند به نام قانون پنج سنت.

براساس این قانون، بنا به اندازه‌ی خرید شما یک کیسه‌ی رایگان می‌دهند. البته آن کیسه‌ها مثل کیسه‌هایی است که برای خرید لباس و مانتو به شما می‌دهند و چندبار می‌شود از آن‌ها استفاده کرد.

اگر مشتری به بیش‌از یک کیسه نیاز داشته باشد، به‌ازای هرکیسه‌ی اضافه، باید پنج سنت پرداخت كند. این کار دو حسن دارد؛ هم میزان خریدتان را کنترل می‌کنید و هم ترجیح می‌دهید هنگام خرید، کیسه‌های پارچه‌ای همراه داشته باشید.»

در حال حاضر خیلی از کشورها تلاش می‌کنند با ممنوعیت تدریجی استفاده از کیسه‌های پلاستیکی به حل این مشکل بپردازند.

  • یك نایلكس كم‌تر

عمر كیسه‌های پلاستیكیِ بی‌جان از همه‌ی زباله‌ها و از همه‌ی موجودات زنده بیش‌تر است. در واقع وقتی یك تكه پلاستیك را در طبیعت رها می‌كنیم، براساس جنس و بافت آن، دست‌كم چند صد سال بعد در طبیعت می‌ماند.

در همین حال بر اساس اخباری كه در روز بدون نایلكس در رسانه‌ها منتشر شده، به ازای هرایرانی، روزانه حداقل سه كیسه‌ی نایلكس مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنا به همین خبرها روزانه بیش از سه تن زباله‌ی پلاستیكی در ایران تولید می‌شود. حالا محاسبه كنید اگر هركدام از ما روزی یك كیسه‌ی نایلكس، كم‌تر مصرف كنیم چه قدر می‌توانیم روی آمارها تأثیر بگذاریم.

  • زندگی بدون نایلكس

اما واقعاً می‌توان مصرف نایلكس را به صفر رساند؟ می‌توان بدون نایلكس زندگی كرد؟

مرادی‌كیا، معتقد است كه «كیسه‌های پلاستیكی در كنار همه‌ی مشكلات محیط‌زیستی كه ایجاد می‌كنند، اما ارزش بازیافتی دارند و چنان‌چه در مبدأ، به‌صورت خشک و تمیز جدا شود، قابل بازیافت است و صنایعی هستند که نایلکس‌‌ها را ذوب می‌کنند تا دوباره از آن‌ها استفاده شود.»

در مورد کیسه‌های پلاستیکی نکته‌ای که فراموش‌شده این است که کیسه‌ی پلاستیکی به خودی خود مفید است، ولی استفاده‌ی نادرست ما انسان‌ها، آن‌را به چنین چیز وحشتناکی تبدیل کرده است.

اگر ما رعایت کنیم و نخست این‌كه از کیسه‌ی خرید پارچه‌ای استفاده کنیم، بعد سعی كنیم از کیسه‌های پلاستیکی‌ای که وارد زندگیمان می‌شوند بیش از یك‌بار استفاده کنیم و سوم این‌كه بعد از پایان عمر مفیدش، آن را در سیستم تفکیک از مبدأ تحویل بدهیم، آن‌وقت استفاده از كیسه‌های پلاستیكی قابل قبول‌تر و منطقی‌تر خواهد بود.

البته در كشور ما معمولاً مشكل جداسازی از مبدأ وجود دارد.

می‌پرسیم آیا همه‌ی نایلكس‌های مصرف شده قابل بازیافت هستند؟

مرادی‌كیا می‌گوید: «در کشور ما معمولاً نایلکس‌ها به مواد غذایی چرب و خیس آغشته می‌شوند و امکان بازیافت آن‌ها وجود ندارد. از برخی از این کیسه‌ها هم برای سطل‌های زباله استفاده می‌شود و چون ممکن است آلودگی میکروبی داشته باشند در چرخه‌ی بازیافت قرار نمی‌گیرند.»

  • بلای جان طبیعت

شك ندارم وقتی «الكساندر پاركس» در سال 1856 میلادی اولین كیسه‌ی پلاستیكی را اختراع ‌كرد، نمی‌دانست كه اختراع او به یكی از مشكلات مهم محیط‌زیستی دامن می‌زند و جان جانداران زیادی را به خطر می‌اندازد.

مرادی‌كیا می‌گوید: «نایلكس‌ها در دریاها روی آب می‌مانند و نور خورشید بر آن‌ها می‌تابد. لاک‌پشت‌های دریایی از پایین که نگاه می‌کنند با توجه به تابش نور خورشید، آن‌ها را شبیه عروس دریایی می‌بینند و نایلکس‌ها را می‌خورند و بعد می‌میرند.

بسیاری از پرنده‌های دریایی و ماهی‌ها هم نمی‌توانند تشخیص بدهند که این ماده‌ خوراکی نیست. تلألؤ نور باعث می‌شود آن‌ها را با جانوران ظریف دریایی اشتباه بگیرند.

هم‌چنین پلاستیك در مزارع کشاورزی به خاک آسیب ‌می‌رساند و در بیابان به ساقه‌ی گیاه گیر می‌کند. باد می‌وزد و این نایلکس‌ها سد متفاوتی می‌شوند در برابر باد و چون ساقه‌ها نازک‌اند و حالت شکنندگی و خشک دارند، می‌شکنند. اتفاقی كه برخلاف معمول رخ می‌دهد، چون به‌طور طبیعی این ساقه‌ها چنین تماسی با باد ندارند.»

  • درست دور بیندازیم!

در بسیاری از كشورهای جهان قوانین سخت و الزام‌آوری برای استفاده از نایلكس تدوین شده و به اجرا درآمده است. اما در كشور ما نه‌تنها نایلكس به شكل گسترده تولید و مصرف می‌شود حتی پس از مصرف هم درست دفع و جداسازی نمی‌شود؛ نشانه‌هایش در شهر و طبیعت فراوانند.

همه‌جا كیسه‌های پلاستیكی را می‌بینید كه یا لای‌بوته‌های خار، گیر افتاده‌اند، بین سنگ‌های رودخانه و ماسه‌های ساحلی و لابه‌لای پوشش‌های گیاهی جنگلی هستند، یا در باغچه‌های شهری و…

در نهایت به این نتیجه می‌رسیم كه اگر نمی‌خواهیم كم‌تر از كیسه‌های پلاستیكی استفاده كنیم دست‌كم به‌درست دورانداختن آن‌ها توجه كنیم و در صورتی كه می‌شود از چرب و كثیف‌شدن آن‌ها جلوگیری كنیم، به ‌این كار توجه داشته باشیم و بعد آن‌ها را بین زباله‌های خشك قرار بدهیم.

در غیر این صورت هم آن‌ها را در كیسه‌ی زباله‌های تر بگذاریم و حتماً در سطل زباله بیندازیم. چون ماشین‌های حمل زباله در جاده‌های كویری و حاشیه‌ی رودخانه‌هاكم‌تر تردد دارند!

دوچرخه شماره ۹۳۴



لینک منبع

مطلب می‌توانیم به نایلکس‌ها "نه" بگوییم؟ در سایت مفیدستان.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : نویسنده
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو